ระเบียบวิธี

เครื่องมือนี้คืออะไร

Persona AI ให้คะแนนมาตรวัดบุคลิกภาพ 24 มาตรา คำถามไม่ได้เขียนขึ้นเอง แต่เป็นมาตรวัดย่อย IPIP-HEXACO ที่เผยแพร่โดย International Personality Item Pool เพื่อวัดโครงสร้างตามโมเดลบุคลิกภาพ HEXACO (Ashton, Lee & Goldberg, 2007; Goldberg, 1999) มาตรวัดชุดนี้เป็นสาธารณสมบัติ ถูกใช้ในงานวิจัยมาหลายปี และใครก็ตามสามารถเปิดดูข้อคำถามและคีย์การให้คะแนนทุกข้อได้จากต้นทาง

IPIP ระบุเงื่อนไขการใช้งานไว้ตรงไปตรงมาว่า “Because the IPIP has been placed in the public domain, permission has already been automatically granted for any person to use IPIP items, scales, and inventories for any purpose, commercial or non-commercial.” การให้เครดิตเป็นสิ่งที่ขอไว้ ไม่ใช่ข้อบังคับ เราให้เครดิตไว้ที่หน้านี้ และทุกที่ที่เรารายงานตัวเลขซึ่งมาจากพวกเขา

มาตรวัดมีทั้งหมด 24 มาตรา แบ่งเป็นโดเมนละสี่มาตราใน 6 โดเมน มาตราแต่ละมาตราในฉบับเต็มที่เผยแพร่ไว้มีข้อคำถาม 10 ข้อ การทำแบบทดสอบแบบมาตรฐานที่นี่ใช้ 4 ข้อต่อมาตรา แบบขยายใช้ 8 ข้อ ชุดข้อคำถามที่เลือกมาถูกกำหนดไว้ล่วงหน้าและเหมือนกันสำหรับทุกคน

มีข้อแตกต่างหนึ่งจากแบบทดสอบทั่วไปที่ควรพูดถึง โมเดล HEXACO มีปัจจัยที่หกคือ Honesty-Humility ซึ่งเครื่องมือตระกูลห้าปัจจัย (Big Five) ไม่ได้วัดเลย Ashton และ Lee (2008) รายงานว่าปัจจัยนี้อธิบายความแปรปรวนที่โมเดลห้าปัจจัยอธิบายไม่ได้ นี่คือเหตุผลที่มันเป็นแกนที่หกของเราจริง ๆ ไม่ใช่การจัดเรียงห้าแกนเดิมใหม่

มาตรวัดทั้ง 24 มาตราเชื่อมกับแกนทั้งหกอย่างไร

แกนแต่ละแกนที่คุณเห็นคือหนึ่งโดเมนของ HEXACO พอดี — มาตรวัดย่อยสี่มาตรา รวม 16 ข้อในการทำแบบมาตรฐาน ไม่มีการหยิบยืมข้ามโดเมน และไม่มีมาตราใดถูกจับใส่แกนที่มันไม่ได้ถูกเขียนขึ้นมาวัด แกนที่คุณอ่านจึงเป็นโดเมนที่ข้อคำถามนั้นสังกัดอยู่จริง

มีสองเรื่องที่ต้องอธิบายเพิ่มจากตาราง แกน มั่นคง / อ่อนไหว คือโดเมน Emotionality ที่อ่านแบบกลับด้าน คะแนนสูงในมาตรา ความกลัวภัย ความกังวล การพึ่งพิงผู้อื่น และความอ่อนไหวทางความรู้สึก จะให้คะแนนแกนนี้ต่ำ เพราะขั้วต่ำของ Emotionality คือสิ่งที่ภาษาในชีวิตประจำวันเรียกว่าความมั่นคง อีกเรื่องคือมาตรา ความยืดหยุ่นในการประนีประนอม (Flexibility) ในโดเมน Agreeableness ไม่เกี่ยวข้องกับขั้ว ปรับเปลี่ยนได้ ของแกน เป็นระเบียบ / ปรับเปลี่ยนได้ แต่อย่างใด ทั้งสองเป็นคนละแนวคิดที่บังเอิญใช้คำภาษาอังกฤษคำเดียวกัน

มีสี่มาตราที่ในรายงานของคุณใช้ชื่อต่างออกไป IPIP เรียกมันว่า Sincerity, Fairness, Greed-Avoidance และ Modesty ส่วนรายงานของคุณเรียกมาตราชุดเดียวกันนี้ว่า ความตรงในการสื่อสาร การตกลงอย่างเสมอกัน ความไม่หวั่นไหวต่อวัตถุ และการพูดน้อยกว่าที่เป็น และเรียกแกนที่ทั้งสี่มาตรานี้ประกอบขึ้นว่า การนำเสนอตัวเอง แทนที่จะเป็น Honesty-Humility การให้คะแนนไม่ได้เปลี่ยนเลย ทั้งข้อคำถาม การกำหนดทิศทางคะแนน และการคำนวณ ล้วนเป็นของ IPIP ตามเดิม และชื่อในตารางด้านบนคือชื่อที่ใช้อ้างอิงหรือค้นต่อได้ ที่รายงานใช้ชุดคำที่เรียบกว่า เพราะในรายงานชื่อมาตราถูกพิมพ์อยู่ข้างตัวเลขของคุณเอง และตัวเลขที่อยู่ใต้คำอย่าง ความเที่ยงธรรม จะถูกอ่านเป็นคำตัดสินตัวบุคคล มากกว่าจะเป็นคำอธิบายว่าข้อคำถามสิบข้อนั้นถามเรื่องอะไร ชื่อต้นฉบับจึงคงไว้ในหน้านี้ เพื่อให้เทียบกันได้เสมอ

คะแนนของแกนคือค่าเฉลี่ยของคะแนนมาตรวัดย่อยทั้งสี่ ส่วนคะแนนของมาตรวัดย่อยคือค่าเฉลี่ยคำตอบของคุณในมาตรานั้น ปรับสเกลให้อยู่ในช่วง 0 ถึง 100 มันคือค่าเฉลี่ยคำตอบของคุณเองล้วน ๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง มันไม่ใช่ค่าเปอร์เซ็นไทล์ และหัวข้อเรื่องเกณฑ์ปกติด้านล่างอธิบายว่าทำไมเราจึงยังให้เปอร์เซ็นไทล์กับคุณไม่ได้

ทุกมาตรวัด ความยาว และค่าแอลฟาที่ IPIP เผยแพร่

คอลัมน์ค่าแอลฟาด้านล่างคือค่าความสอดคล้องภายในตามที่ IPIP เผยแพร่ไว้สำหรับมาตราต้นฉบับ ยังไม่ได้วัดจากกลุ่มตัวอย่างของเราเอง โปรดอ่านโดยมีข้อแม้สองข้อ หนึ่ง ค่าเหล่านี้อธิบายมาตราฉบับ 10 ข้อของ IPIP ไม่ใช่ชุดย่อย 4 หรือ 8 ข้อที่ใช้ที่นี่ และมาตราที่สั้นกว่าย่อมมีความสอดคล้องภายในต่ำกว่ามาตราที่ยาวกว่าเสมอ จึงควรถือว่าตัวเลขเหล่านี้เป็นเพดานของฉบับที่เราใช้ ไม่ใช่ค่าจริงของมัน สอง ค่าแอลฟาบอกเรื่องของข้อคำถาม ไม่ได้บอกเรื่องของคนที่ตอบ

ทุกมาตราวัดด้วยข้อคำถาม 4 ข้อในแบบมาตรฐาน และ 8 ข้อในแบบขยาย ทุกข้อใช้มาตรวัดคำตอบแบบเห็นด้วย–ไม่เห็นด้วย 5 ระดับเหมือนกันหมด และติดป้ายกำกับครบทุกระดับ ทั้งห้าจุดมีคำอธิบายเป็นข้อความ ไม่ใช่แค่สองปลาย

ระดับในคอลัมน์สุดท้ายคือเกณฑ์ที่ใช้ในการทบทวนแบบทดสอบของ EFPA และ BPS ได้แก่ ต่ำกว่า .70 คือต่ำกว่าเกณฑ์ที่ยอมรับได้ ตั้งแต่ .70 ถึงต่ำกว่า .80 คือพอใช้ ตั้งแต่ .80 ถึงต่ำกว่า .90 คือดี และตั้งแต่ .90 ขึ้นไปคือดีมาก ค่าที่ตกลงบนเส้นแบ่งพอดีจะถูกจัดไว้ในระดับที่สูงกว่า

มีหนึ่งมาตราที่อยู่ต่ำกว่าเส้นนั้น การไม่ยึดติดกับวัตถุ (Greed-Avoidance) มีค่าที่เผยแพร่ไว้ .69 ซึ่งต่ำกว่าเกณฑ์ .70 และเราจะไม่ซ่อนมันไว้ในเชิงอรรถ ค่านี้หมายความว่าข้อคำถาม 10 ข้อที่ IPIP จัดไว้ภายใต้ชื่อนี้เกาะกลุ่มกันหลวมกว่ามาตราอื่น คะแนนของมาตรานี้จึงมีสัญญาณรบกวนมากกว่า และเพราะมันเป็นส่วนหนึ่งของแกน ถ่อมตน / มุ่งความก้าวหน้า หนึ่งในสี่ของแกนนั้นจึงรับสัญญาณรบกวนนี้ไปด้วย การตอบสนองอย่างตรงไปตรงมาต่อมาตราที่อ่อนคือบอกออกมาและอ่านมันอย่างระมัดระวังขึ้น ไม่ใช่ตัดทิ้งเงียบ ๆ แล้วรายงานห้าแกนแทนที่จะเป็นหก

สิ่งที่ค่าแอลฟาไม่ได้บอกคุณ

ค่าแอลฟาเป็นตัวเลขหนึ่งตัวที่บอกเรื่องเดียว คือข้อคำถามในมาตราเดียวกันเคลื่อนไปด้วยกันหรือไม่ มันไม่ได้บอกว่ามาตรานั้นวัดสิ่งที่ชื่อของมันอ้างไว้จริงหรือเปล่า ไม่ได้บอกว่าเดือนหน้าคุณจะได้คะแนนเท่าเดิมไหม และไม่ได้บอกว่ามันทำนายอะไรในชีวิตคุณได้บ้าง มาตราที่ตั้งชื่อผิดแต่มีแอลฟาสูงก็ยังเป็นมาตราที่ตั้งชื่อผิดอยู่ดี ผู้เล่นส่วนใหญ่ในตลาดนี้รายงานค่าแอลฟาแล้วนำเสนอมันในฐานะความตรง ซึ่งมันไม่ใช่ และเราจะไม่ทำเป็นว่าใช่ในหน้าของเราเอง

ต่อไปนี้คือสิ่งที่เรายังไม่มี ระบุไว้อย่างตรงที่สุดเท่าที่จะเขียนได้

• ไม่มีค่าความเชื่อมั่นแบบวัดซ้ำ เรายังไม่เคยให้ใครทำแบบทดสอบซ้ำ จึงบอกไม่ได้ว่าคะแนนของคุณจะขยับไปมากแค่ไหนหากทำข้อคำถามชุดเดิมอีกครั้งในอีกหนึ่งเดือน
• ไม่มีค่าความตรงเชิงลู่เข้า เรายังไม่ได้หาความสัมพันธ์ระหว่างคะแนนเหล่านี้กับเครื่องมือที่ได้รับการยอมรับใด ๆ จึงยังแสดงไม่ได้ว่าคะแนนของเราสอดคล้องกับสิ่งใดนอกตัวมันเอง
• ไม่มีเกณฑ์ปกติ จึงไม่มีค่าเปอร์เซ็นไทล์ IPIP ไม่ได้เผยแพร่เกณฑ์ปกติสำหรับมาตราเหล่านี้ และแนะนำอย่างชัดเจนให้ผู้ใช้สร้างเกณฑ์ปกติของท้องถิ่นเอง ตัวเลข 0–100 ของคุณคือค่าเฉลี่ยคำตอบของคุณที่ปรับสเกลแล้ว — ว่าคำตอบของคุณอยู่ตรงไหนบนมาตรวัด — ไม่ใช่ตำแหน่งของคุณเมื่อเทียบกับกลุ่มอ้างอิง คะแนน 70 ไม่ได้แปลว่าคุณได้สูงกว่าคน 70%
• ไม่มีค่าความเชื่อมั่นที่คำนวณจากผู้ตอบของเราเอง ทั้งภาษาไทยและภาษาอังกฤษ ค่าสัมประสิทธิ์ทุกตัวในหน้านี้เป็นของ IPIP

สิ่งที่เราจะเผยแพร่ และเมื่อไร เมื่อเรามีผู้ทำแบบทดสอบจนจบอย่างน้อย 300 คนต่อภาษา เราจะเผยแพร่จากข้อมูลของเราเองดังนี้ ค่าสัมประสิทธิ์โอเมกาควบคู่กับแอลฟาสำหรับมาตราทั้ง 24 มาตรา เพราะโอเมกาตั้งอยู่บนแบบจำลองการวัดที่สมจริง ในขณะที่แอลฟาตั้งอยู่บนแบบจำลองที่ไม่สมจริง ค่าสหสัมพันธ์แบบวัดซ้ำพร้อมระบุระยะเวลาที่เว้นไว้ และทุกตัวเลขจะรายงานแยกกันระหว่างภาษาไทยกับภาษาอังกฤษ

ที่ต้องแยกกัน เพราะเราสมมติไม่ได้ว่าการวัดมีความเท่าเทียมกันข้ามภาษา ผู้ตอบชาวไทยกับผู้ตอบภาษาอังกฤษอาจไม่ได้กำลังตอบคำถามเดียวกันเสียทีเดียว แม้ประโยคจะแปลตรงกันดีก็ตาม การรวมข้อมูลสองกลุ่มเข้าด้วยกันจะกลบความต่างนั้นแทนที่จะทดสอบมัน การรายงานแยกกันคือสิ่งที่ทำให้ความต่างปรากฏออกมาหากมันมีอยู่จริง

หากตัวเลขที่ได้ออกมาแย่กว่าของ IPIP หน้านี้จะบอกไว้ตามนั้น หน้าระเบียบวิธีที่รายงานได้แต่ข่าวดีก็คือโฆษณา

ช่วง ± ที่แสดงคู่กับคะแนนของคุณ

คะแนนทุกตัวในรายงานฉบับเต็มจะแสดงพร้อมช่วงค่า ในรูปแบบ 62 ±5 ช่วงนี้คำนวณจากคำตอบของคุณเท่านั้น ไม่ได้ใช้อย่างอื่น ภายใต้ค่าขั้นต่ำหนึ่งค่าที่ระบุไว้ในย่อหน้าถัดไป มันคือค่าความคลาดเคลื่อนมาตรฐานของค่าเฉลี่ยคำตอบของคุณเองในมาตรานั้น กล่าวคือการกระจายของคำตอบคุณ หารด้วยรากที่สองของจำนวนข้อที่คุณตอบในมาตรานั้น ส่วนช่วงค่าระดับแกนคือปริมาณเดียวกันที่ส่งต่อมาจากมาตรวัดย่อยทั้งสี่ของแกนนั้น

มีค่าขั้นต่ำหนึ่งค่าที่เราต้องบอก เพราะเป็นส่วนเดียวของช่วงค่าที่ไม่ได้มาจากการคำนวณของคุณ เราจะไม่แสดงช่วงค่าที่แคบกว่า ±3 ไม่ว่าคำตอบจะสอดคล้องกันเพียงใด ผู้ตอบที่ให้คำตอบเหมือนกันหมดทั้งสี่ข้อในมาตราหนึ่งจะมีการกระจายตัวเท่ากับศูนย์พอดี และ SD / √k จะแสดงผลเป็น ±0 ซึ่งเท่ากับอ้างความแม่นยำสมบูรณ์แบบจากคำถามสี่ข้อ อันเป็นสิ่งที่ไม่มีอะไรในเครื่องมือนี้รองรับ ดังนั้นเมื่อคุณเห็น ±3 บนมาตราที่คุณตอบเหมือนกันหมด เลข 3 นั้นคือค่าขั้นต่ำ ไม่ใช่ผลการวัด และไม่มีช่วงค่าใดที่คุณเห็นแคบกว่าความจริง นี่คือค่าคงที่เพียงค่าเดียวในบรรดาตัวเลขทั้งหมดที่เราแสดงให้คุณดู

อ่านมันว่า คุณตอบมาตรานี้อย่างสอดคล้องกันแค่ไหน คนที่ตอบสี่ข้อว่า 5, 5, 4, 5 จะได้ช่วงค่าที่แคบ คนที่ตอบ 5, 1, 4, 2 จะได้ช่วงที่กว้าง และช่วงที่กว้างนั้นคือการรายงานตามจริง เพราะค่าเฉลี่ยของคำตอบสองกลุ่มที่ขัดกันจะตกอยู่ตรงกลางและไม่ได้อธิบายกลุ่มไหนเลย การตอบข้อมากขึ้นทำให้ช่วงค่าแคบลง ซึ่งเป็นเหตุผลทั้งหมดของการมีแบบทดสอบฉบับขยาย

สิ่งที่ช่วงค่านี้ไม่ใช่ มันไม่ใช่ค่าความคลาดเคลื่อนมาตรฐานของประชากร และไม่ใช่ช่วงความเชื่อมั่นในความหมายทางสถิติ มันไม่ได้ใช้ข้อมูลจากภายนอกเลย เพราะเรายังไม่มีข้อมูลภายนอกให้ใช้ ในรายงานจึงกำกับไว้ว่ามันคือการกระจายของคำตอบคุณเอง ซึ่งเป็นสิ่งที่มันเป็นจริง ๆ

ช่วงค่าที่เราอยากแสดงมากกว่าคือค่าความคลาดเคลื่อนมาตรฐานของการวัด (SEM) ซึ่งคำนวณจาก SEM = SD × √(1 − ค่าความเชื่อมั่น) มันใช้การกระจายของกลุ่มตัวอย่างเกณฑ์ปกติร่วมกับค่าความเชื่อมั่นของมาตรา เพื่อบอกว่าคะแนนน่าจะแกว่งไปเท่าใดหากวัดซ้ำ ซึ่งคือคำถามที่คนต้องการรู้จริง ๆ เมื่อถามว่าเรามั่นใจแค่ไหน มันต้องการสองสิ่งที่เรายังไม่มี คือค่าความเชื่อมั่นที่วัดจากผู้ตอบของเราเอง และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานจากกลุ่มตัวอย่างเกณฑ์ปกติ ทั้งสองอย่างจะมาพร้อมกับหมุดหมาย 300 คนต่อภาษาข้างต้น จนกว่าจะถึงตอนนั้น เราแสดงตัวเลขที่คำนวณได้จริงจากข้อมูลของคุณ และบอกคุณว่ามันคือตัวเลขอะไร

ในกรณีที่ช่วงค่าของคะแนนคร่อมจุดกึ่งกลางของแกน รายงานจะบอกว่าการจัดขั้วของแกนนั้นอยู่ภายในช่วงค่า แทนที่จะยื่นตัวอักษรให้คุณด้วยความมั่นใจที่มันยังไม่ได้พิสูจน์

ข้อควรระวังจากงานวิจัย ยกมาทั้งประโยค

Johnson (2014) พัฒนา IPIP-NEO-120 ซึ่งเป็นแบบวัดสาธารณสมบัติในตระกูลเดียวกับมาตราเหล่านี้ จากกลุ่มตัวอย่าง 619,150 คน ข้อสรุปของเขาเองเกี่ยวกับมาตรวัดย่อยแบบสั้นที่เป็นสาธารณสมบัติคือ

the IPIP-NEO-120 facet scales have sufficient reliability for research studies, but probably should not be used to make important decisions about individuals.

แปลโดยเรา: มาตรวัดย่อยของ IPIP-NEO-120 มีความเชื่อมั่นเพียงพอสำหรับการใช้ในงานวิจัย แต่ไม่ควรนำไปใช้ตัดสินใจเรื่องสำคัญเกี่ยวกับตัวบุคคล

Johnson, J. A. (2014). Journal of Research in Personality.

ประโยคนั้นพูดถึงเครื่องมือพี่น้องกัน ไม่ใช่เครื่องมือนี้โดยตรง และเรายกมาเพราะมันใช้กับเราได้หนักแน่นกว่าเดิม ไม่ใช่เบากว่า แบบทดสอบมาตรฐานของเราใช้ 4 ข้อต่อมาตรา และเรายังไม่มีงานประเมินของตัวเองเลย Johnson ยังรายงานด้วยว่าค่าแอลฟาเฉลี่ยอยู่ราว .68 ถึง .75 เมื่อใช้ 4 ข้อต่อมาตรา เทียบกับ .80 ถึง .82 เมื่อใช้ 10 ข้อ ความยาวช่วยได้น้อยกว่าที่คนคิด และไม่ว่าจะยาวแค่ไหนก็ซื้อความตรงไม่ได้

สิ่งนี้มีไว้เพื่ออะไร และต้องไม่ถูกใช้เพื่ออะไร

การใช้งานที่ตั้งใจไว้คือ การสะท้อนตัวเองและการสนทนา เป็นชุดคำสำหรับอธิบายว่าคุณมักทำงานอย่างไร และเป็นเอกสารที่ควรค่าแก่การเถียงด้วย ผลลัพธ์ที่มีประโยชน์อย่างหนึ่งคือคุณอ่านย่อหน้าหนึ่งแล้วคิดว่านี่ไม่ใช่ฉัน เพราะตอนนี้คุณมีคำสำหรับบางอย่างที่เมื่อก่อนคุณไม่มีคำเรียก

ไม่ได้ตั้งใจให้ใช้ และไม่เหมาะกับสิ่งต่อไปนี้

• การใช้ทางคลินิกหรือการวินิจฉัยทุกรูปแบบ นี่ไม่ใช่แบบประเมินสุขภาพจิต ไม่ได้ตรวจจับความผิดปกติใด ๆ และไม่ใช่สิ่งทดแทนการพูดคุยกับผู้เชี่ยวชาญ
• การรับเข้าทำงาน การเลื่อนตำแหน่ง การประเมินผลงาน หรือการตัดสินใจใด ๆ ในการจ้างงาน
• การรับเข้าศึกษา การคัดเลือก การคัดกรอง หรือการพิจารณาคุณสมบัติในเรื่องใดก็ตาม
• การตัดสินใจใด ๆ ที่มีผลต่อชีวิตของบุคคล ไม่ว่าจะโดยนายจ้าง โดยองค์กร หรือโดยคุณเองที่ตัดสินใจเกี่ยวกับคนอื่น

ขอย้ำสิ่งที่หน้าเกี่ยวกับเราระบุไว้แล้ว เครื่องมือนี้ไม่ได้ผ่านการตรวจสอบความตรงทางคลินิก ไม่ได้ผ่านการทบทวนโดยผู้ทรงคุณวุฒิ และไม่ได้ตีพิมพ์เป็นงานวิจัย ข้อคำถามมาจากแหล่งสาธารณสมบัติที่เผยแพร่ไว้ ส่วนการให้คะแนน แกน แบบบุคลิกภาพ และรายงานที่เขียนขึ้น เป็นของเราเอง และยังไม่มีใครนอกบริษัทนี้ประเมินมัน

คุณจะไม่พบคำรับรองจากผู้ใช้ คะแนนดาว ยอดจำนวนผู้ใช้ หรือการอ้างอิงสื่อ ที่ใดเลยบนเว็บไซต์นี้ นั่นไม่ใช่ความชอบด้านการออกแบบ แต่เพราะเรายังไม่ได้ทำการศึกษาและยังไม่มีผู้ใช้จำนวนนั้น การเผยแพร่สิ่งเหล่านี้จึงเท่ากับอ้างในสิ่งที่เราพิสูจน์ไม่ได้หากมีคนขอให้พิสูจน์ หน้านี้คือสิ่งที่เรามีแทน และเราอยากถูกตัดสินจากมันมากกว่า

สองความยาว: 96 และ 192 ข้อ

แบบมาตรฐานมี 96 ข้อ คือ 4 ข้อในแต่ละมาตราจากทั้งหมด 24 มาตรา แบบขยายมี 192 ข้อ คือมาตราละ 8 ข้อ ทั้งสองแบบครอบคลุมครบทั้ง 24 มาตราและทั้งหกแกน แบบที่ยาวกว่าเพียงถามเรื่องเดิมมากขึ้นเท่านั้น

จำนวนข้อเชิงกลับ นับจริง จากข้อคำถาม 96 ข้อในแบบมาตรฐาน มี 29 ข้อที่เป็นข้อเชิงกลับ คิดเป็น 30% จาก 192 ข้อในแบบขยาย มี 82 ข้อ คิดเป็น 43% ส่วนคลังข้อคำถาม IPIP-HEXACO ฉบับเต็ม 240 ข้อที่เราคัดมา มี 122 ข้อจาก 240 ข้อ คิดเป็น 51% แต่ตัวเลขของคลังข้อคำถามไม่ใช่ตัวเลขที่อธิบายแบบประเมินที่คุณทำ เราจึงไม่นำไปอ้างที่อื่น การใช้ข้อเชิงกลับเป็นการป้องกันการตอบเห็นด้วยไปเรื่อย ๆ เพียงบางส่วน ไม่ใช่การแก้ปัญหาทั้งหมด เพราะหลักฐานที่เผยแพร่ยังไม่ชัดเจน และมีงานวิจัยพบว่าการแก้ค่าความเอนเอียงแบบตอบเห็นด้วยได้ผลไม่แน่นอนนักนอกกลุ่มตัวอย่างตะวันตกที่เน้นปัจเจก ทั้งนี้มีมาตราหนึ่งที่เรารู้ว่ายังขาด คือมาตราการพึ่งพาผู้อื่น ซึ่งไม่มีข้อเชิงกลับเลยในแบบมาตรฐาน จึงไม่ได้รับการป้องกันนี้ที่ระดับสี่ข้อ นี่เป็นข้อบกพร่องในการคัดเลือกข้อคำถามของเราเอง ไม่ใช่คุณสมบัติของคลังข้อคำถามต้นทาง และอยู่ในรายการที่จะแก้ไขโดยเลือกข้อคำถามที่ใช้ในแบบมาตรฐานใหม่จากสิบข้อของมาตรานั้น

เหตุผลที่มีแบบยาวให้เลือกเป็นเรื่องเลขคณิต ไม่ใช่การตลาด ค่าความคลาดเคลื่อนมาตรฐานของค่าเฉลี่ยคำตอบลดลงตามรากที่สองของจำนวนข้อ การเพิ่มจาก 4 ข้อเป็น 8 ข้อจึงทำให้ช่วงค่าแคบลงราว 30% ช่วงค่าที่แคบลงคือประโยชน์ทั้งหมดของมัน และเป็นสิ่งเดียวที่เราอ้าง

ชุดข้อคำถามถูกกำหนดตายตัว เราไม่เปลี่ยนข้อคำถามที่คุณเห็นตามวิธีที่คุณตอบ และไม่มีการย่อหรือขยายจำนวนข้อระหว่างทาง ทุกคนที่ทำแบบมาตรฐานจะตอบข้อคำถาม 96 ข้อชุดเดียวกัน ครอบคลุมมาตราเดียวกันทั้ง 24 มาตรา ในลำดับที่กระจายอย่างสมดุล

แหล่งอ้างอิง

ทุกอย่างข้างต้นสืบย้อนไปยังแหล่งใดแหล่งหนึ่งต่อไปนี้ ในกรณีที่ตัวเลขเป็นของ IPIP ลิงก์แรกคือที่ที่ตรวจสอบได้

• International Personality Item Pool — คีย์ข้อคำถาม IPIP-HEXACO และค่าแอลฟาที่นำมาแสดงข้างต้น https://ipip.ori.org/newHEXACO_PI_key.htm
• International Personality Item Pool — สถานะสาธารณสมบัติและการอนุญาตให้ใช้งาน https://ipip.ori.org/newPermission.htm
• Ashton, M. C., Lee, K., & Goldberg, L. R. (2007). Personality and Individual Differences — สิ่งพิมพ์ต้นทางของมาตรวัด IPIP-HEXACO
• Goldberg, L. R. (1999). A broad-bandwidth, public-domain, personality inventory measuring the lower-level facets of several five-factor models.
• Ashton, M. C., & Lee, K. (2008). Journal of Research in Personality, 42(5) — ว่าด้วยสิ่งที่ปัจจัยที่หกอธิบายได้เพิ่มเติมจากโมเดลห้าปัจจัย
• Johnson, J. A. (2014). Journal of Research in Personality — การพัฒนา IPIP-NEO-120 และข้อควรระวังที่ยกมาข้างต้น
• EFPA Test Review Model และเกณฑ์การทบทวนแบบทดสอบของ BPS — ที่มาของเกณฑ์ระดับความสอดคล้องภายในที่ใช้ในตารางข้างต้น